Yol Verin Hikayesi
Uzun otobüs yolculuklarını severim, hele ki vakit akşamsa.Uyumak aklıma gelmez.Uyunmayacak bir zaman varsa bu zamandır benim için.Bir hayat yolculuğu gibi gelir bana bu."Nerden geldik nereye gidiyoruz?" Sonra camdan bakarım, acaba nerdeyiz şuanda? Hayat ta öyle değil midir? Hayatta gece gibi karanlık..Önümüzü aydınlatan bir yolda ilerliyoruz.Önümüze ne çıkacağını kestiremediğimiz bir yol.Kıvrımları olan, önümüze kavşaklar çıkaran bir yol..Ama sonunda ulaşacağınız yeri biliyorsanız içiniz rahat olur.Bu gece yolculuklarında en çok beni sevindiren bir ışık görmem olur.Öyle ya karanlıkta bir ışığın yanması sevindirmez mi? Onun gibi birşey.Hele o şehir ışıkları uzaktan bakıldığında adeta bir ışık demeti gibidir.Gece parlarlar..Sanki gece çimenlere konan ateşböcekleri gibi..Yaklaştıkça büyür ışıklar ve içlerine girersiniz.Işıklı panoların eşlik ettiği ana caddeden öylece geçip gidersiniz.Arkanızda yüzlerce ışık bırakarak..Evet o ışıkların her birinin altında bir hayat vardır.Bin can vardır.Kimisi evinde çay içmektedir.Kimisi misafirlerini konuk ediyordur.Evin küçük çocuğunun odasıdır belkide o ışıklardan biri, ders çalışıyordur odasında.Sonra, şehir otogarları..Sabah vakti mola daha bir ayrıdır.Adımınızı atar atmaz karnınızın zil çalması muhtemeldir.Eğer bu haldeyseniz en makbul olanı sıcak bir poğaça veya simitle içilen sıcacık bir çaydır ki, hiçbir kahvaltıya değişilmez.Mola uzunsa, etrafta biraz gezinti iyidir.Ama yön bulma yeteneğinize güvenmeniz şart.Hem yeni tanıştığınız bu toprağın kokusunu almış olursunuz.Gündüz olunca da -ki uyurum bir vakit- sonra yol devam ediyorsa daha yine pencereden bakarım.Başka şans yok zaten.Biri perdeyi çek, güneş geliyor dese kavga çıkar herhalde..Olmaz, yapamam.Bu sinema kaçar mı? Daha görülecek buğday başakları var.Sonra patates tarlası..Güneşin altında çalışan emektar çiftçiler..Tütün tarlası, pamuk tarlası.Ağaçları es geçmek olmaz, onlara da bir selam çakmak lazım.Belki olur ya, birinin üstünde kazılı kalp işareti vardır.Hiç bilmediğim bir toprakta yaşanan sevdaya tanıklık ederim.Ağaca kazınmış o kalp bana neler anlatmaz ki.Bir sevda masalının içine sokar, sonra ufka bakarak dalıp giderim. Eğer yeni bir yere gittiyseniz ve gezme fırsatınızda varsa döndüğünüzde ağzınızda bir serin su tadı kalmalı, kulağınızda ağaç yapraklarının sesi kalmalı, toprak kokusu kalmalı..En önemlisi insan sesi kalmalı, hiç değilse bir mütebessim çehre kalsın gittiğiniz yerden aklınızda.Bilelim ki, içtiğimiz suyun tek tadı yok, toprağın kokusu her yerde bir değil, insanlarda bir değil, farklı insanlar ve onları tanımak,en azından bir tebessümle dönmek evinize.
Taha Süren
Yol Verin hikaye
Yol Verin dini hikaye
Yol Verin ibret verici hikaye
Yol Verin güzel hikaye
Yol Verin komik hikaye
Yol Verin gerçek hikaye
Yol Verin bedava hikaye
Yol Verin gerçek hikaye
Yol Verin romantik hikaye
Yol Verin kısa yaşanmış hikaye
Yol Verin aşk hikayesi
|
|
|
Toplam 34 kez gösterildi.
Aldığı Puan : 0
Puan Ver :
|
Benzer Yayınlar
Kategori Popülerleri
|
|
|
OnOtuz
