ARAZ, Rıfat
Şair ve yazar.
27 Ocak 1949, Erciş / Van doğumlu. İlkokulu Iğdır'da, liseyi Kars ve Ağrı'da tamamladı. Atatürk Ü. Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü 1976 mezunu. Gazi Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Yüksek Lisans çalışmalarını tamamlayarak Halk Edebiyatı Uzmanı oldu 1992 Yüksek öğrenim öncesi Iğdır, Manisa ve Erzurum'da ilkokul öğretmeni ve idareci olarak çalıştı 1968-72; daha sonra Elazığ liseleri ve Elazığ Eğitim Enstitüsü'nde, Ankara Çubuk Lisesi, Hasanoğlan Öğretmen Lisesinde okul müdürlükleri görevinde bulundu 1976-1988. Halen Ankara'da ikâmet etmekte ve MEB'da Bakanlık Başmüfettiş olarak görev yapmaktadır.
Yazı ve şiirleri Erdem, Bilge ve Bizim Külliye dergileri başta olmak üzere Türk Edebiyatı, Töre, Divan, Türk Dili, Çınar, Anadolu Çınar, Azerbaycan, Yağmur, Somuncu Baba, Altınoluk, Sızıntı, Kümbet, Hazan, Yeni Güneysu, Simav, Bizim Ece, Karınca, Maki, Kervan, Hedef, Millî Eğitim, vd dergiler ile Gündüz ve Kurultay gazeteleri ile on antolojide yer aldı.
İlk şiiri, 1976 yılında Türk Edebiyatı yayımlandı. Çınar Kültür ve Sanat Dergisince "Osmanlının 700. Kuruluş Yıldönümü" münasebetiyle düzenlenen Türkiye genelindeki şiir yarışmasında "Yeşeren Dallar" adlı şiiriyle üçüncülük ödülüne; 2000 Yılında İLESAM, Atatürk Kültür Merkezi ve ailesi tarafından Şair Nüzhet ERMAN anısına düzenlenen Türkiye genelindeki şiir yarışmasında " Ağrı Dağına Sesleniş" adlı şiiriyle birincilik ödülüne; 2002 Yılında Isparta Göller Bölesi Şairler Derneğince açılan Türkiye genelindeki "serbest konulu" şiir yarışmasında "Kan Ağlayan Gül" şiiriyle birincilik ödülüne; 2003 Yılında Kütahya / Simav Anadolu Dergisince açılan Türkiye genelindeki şiir yarışmasında "Bursa'ya Sesleniş" adlı şiiriyle birincilik ödülüne; Kayseri'de yayınlanan Berceste Dergisince, Türkiye genelinde 2005 yılında açılan "Na't konulu şiir yarışmasında, "Na't" başlıklı şiiriyle birincilik ödülüne layık görüldü. Türkiye'nin muhtelif illerinde düzenlenmekte olan "Şiir Akşamları"na ayrıca, her yıl Elazığ'da Uluslararası seviyede yürütülen ve XI.'si Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de düzenlenen "Hazar Şiir Akşamları"na Türkiye'den şâir olarak katıldı.
"R. Araz, hecenin bütün kurallarını ve kalıplarını bilen bir edebiyat öğretmeni, bunun yüksek eğitimini almış edebiyat doktorudur. Vezne hakimiyeti, âhenkteki başarısı buradan gelmektedir. Yer yer didaktizmin hissedildiği mısraları görmezden gelerek kendi ikliminde hür kanat çırpışını, his ve hayalini fikir kazanında kaynatışını dikkate alarak denilebilir ki: Şiir, örtülenmiş ifade, söylenmişi söylenmemişe taşıyan söyleyiştir." Prof.Dr. Sadık Tural
"Rıfat Araz, şiiri ilahî bir menzile ulaşma çabası olarak görür. Bu menzile ulaşmak için çıktığı yolculukta yalnızdır şâir, yedeğinde sadece şiiri vardır. Bu nedenle şiirlerindeki kararlı çıkış, sığ sulardan çıkış değildir. O mısralarını derinlerden süzerek, karmaşık olanı imbikten geçirerek bize yerli yerinde bir duruş ile sunar..." Ömer KAZAZOĞLU
"Rıfat Araz'ın şiirlerini okurken insan, sanki yıllardır suya hasret kalmış toprağın coşkusunu yaşıyor. Çoğu insanın diline peleseng ettiği "şiir iklimi" ibaresi olsa olsa işte budur diye düşünüyorum. Bu özelliğiyle Rıfat Araz'ın edebiyatımızda hak ettiği yeri alacağına da şüphem yoktur." Doç. Dr. Doğan KAYA
"Rıfat Araz inançlı, gelecek için baktığı nokta veya noktaların netliğiyle ilgilenen bir imza. Bu netlikleri görebilen bir şair" Dr. İsa KAYACAN
"Şiirlerini okurken "İlahi Aşk" ateşinin bir ruhu nasıl tutuşturduğuna ve o ruhun vecd halindeki söyleyişine tanıklık ederiz. Araz'ın şiiri, Allah'ı tanımanın, bilmenin ve o varlığın önünde secde etmenin şiiridir. Bu coşkunluk ve aşkla söylediği şiirinde, kâinatın her zerresinde Yaratıcı' nın isimlerini okur, O'nun nurunun akislerini görür.Araz, şiirinde biçime de oldukça önem vermektedir. Özellikle hece ölçüsünü, ahenk unsurlarını kullanmadaki ustalığı gözden kaçmayacak kadar incelikle ortaya konmuştur. Taner NAMLI
"ARAZ'ın şiiri dinî-tasavvufî motifler taşıyor. Onların çoğu bir na't, bir münâcât lezzetinde Okudukça tad aldık, okudukça arşa kanatlandık. Araz, sonsuzluğu şiirlerinde âdeta bir mazmun olarak kullanmış. Her şeyin bir sonu varken o bize sonsuz olanı, ebedî olanı sezdirmeye çalışmış. Her dem var, her dem diri olanı; bakî olanı yani hem de öyle-böyle yarım ağızla değil; gönülden bir sevgiyle, sevdayla, aşkla!." .R.Mithat YILMAZ Rıfat ARAZ, Türkiye Yazarlar Birliği TYB ile Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği İLESAM üyesidir.
ESERLERİ:
Harput'ta Eski Türk İnançları ve Halk Hekimliği, Atatürk Kültür ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi ANKARA 1995;Umut İkliminde Şiirler,TÜRDAV.A.Ş; P.K.882.Sirkeci/ İSTANBUL 2001; Sonsuzluğa Adanan Ömür Şiirler,Kültür Ajans Yayınları, Konur Sokak 66/9 Bakanlıklar / ANKARA 2004; Şiir İncelemeleri, Alp Yayınları, AKARA 2005 621 sayfa
BASILACAKLAR: Bir Yürek Yıkanır.Şiirler; Makaleler ve incelemeler.
BULUNDUĞU ANSİKLOPEDİLER: Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları, 2001,Cilt I, s.419.; İhsan IŞIK, Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi, Ankara 2002, s.103,104.
ŞİİRLERİNDEN ÖRNEKLER:
İRFÂNA DÜŞTÜM
Ma'nâ âleminde, vefâ yolunda;
Aşk ile elendim bir cana düştüm!..
Gönül vecde geldi cezbe hâlında;
Derdime gül bastım, dermâna düştüm!..
Gurbet, gam bendini bende mi kurdu?..
Mevlâ'm emaneti sırtıma vurdu!..
Her katrem hû' dedi, duruldu, durdu;
Kaynadım, çağladım devrâna düştüm!..
Duydum can özümde ney'in zârını;
Özünden ayrılmış buldum varını!..
Başımda gördükçe nefsin dârını;
Ölmeden hesaba, mizâna düştüm!..
Ömrüm, kula döndü bir hak uğruna;
Hasret odu düştü gülün bağrına!..
Girdim ibret ile âlem seyrine;
Hayretten süzüldüm, hayrana düştüm!..
Ey gönül, dost için yüzümüz var mı?
İhlâs ocağında, közümüz var mı?..
Bu sesler, ahenkler özge diyâr mı?
Bir aşkın elinden mestâne düştüm!..
Takvâyla inceldi bu içli sözüm;
Edep dergâhında, tutuştu közüm!..
Bir zikrin nûruna kandıkça özüm;
Sınandım irfandan, irfana düştüm!..
TÖVBEKÂR OLDUM
Yâ Rab bu aşk bende, benimle her an;
Aşk ile can buldum, canda var oldum!..
Bu zorlu nefsime neyledi zaman?..
Bazen kışa döndüm, kâh bahar oldum!..
Tevhîdin nûruyla, var ettin canı;
Ufkuna nakşettin eşsiz fermânı!..
Tedbirden, takdire dönen her sonu;
Tefekkür ettikçe tövbekâr oldum!..
Kader levhâsında, ince bir sır var;
Bir ömre sığmadı, aşk denen esrâr!..
Âlemi sardıkça bu derin efkâr;
Yanmış ney misâli, âh u zâr oldum!..
Ezelden ebede bu şevk, bu heves;
Firdevs'den, Mevâ'dan, Naim'den bir ses!..
Kutsal emanete yüklü her nefes;
Dal, budak saldıkça, lalezâr oldum!..
Hüzün tezgâhında, süsledin gülü;
Yardın, pâk eyledin mümin gönülü!
Sebepler içinde her tevekkülü;
Sezdikçe hem gizli, aşikâr oldum!..
Yâ Rab yakın sensin, ben benden uzak;
İçimde, iç içe binlerce tuzak!..
Ey gönül geç nefsi, benliği bırak;
Kim demiş âlemde bahtiyâr oldum?!..
VUSLAT DEDİ
Yâ Rab kulum, geldim sana;
Aşk yazıldı bu fermâna!..
Bir çilede yana yana;
Sabır' dedi, oldu gönül!..
Nasıl diner bu dert, bu gam?
Hüznüm artar her bir akşam!..
Sekiz cennet, makam makam;
Umut' dedi, doldu gönül!..
Nefsim arza atmış ağı;
Sökülmez mi hırsın bağı?..
Bu gurbetin, hasret çağı;
Biter' dedi, daldı gönül!..
Ten, aşk ile mâ'rifette;
Can neylesin hakikatte!..
Bir ilahî adalette,
Hesap' dedi, soldu gönül!..
Hakk'tan aldı, halka verdi;
Nefsi, yerden yere serdi!..
Şükür, gizli sırra erdi;
Hikmet' dedi, bildi gönül!..
Budur ömrün ayı, yılı;
Yüküm nerde, neyle dolu?..
Tefekkürde bulup yolu;
Vuslât' dedi, güldü gönül!..
BİLMEM
Aşkın ile bir hoş oldum;
İlki bilmem, sonu bilmem!..
Neye baksam, seni buldum;
Yönü bilmem, yanı bilmem!..
Her hâl ile yandı yürek;
Dağ yükümde bin bir emek!..
Ömür bir çark, zaman elek;
Ten öğünür, canı bilmem!..
Safta döndü, doldu gönül;
Müptelâdır güle bülbül!..
Budur, böyle erkân, usûl;
Sevgimiz var, kini bilmem!..
Yâ Rab, sende her kararım;
Gönül arar, ben ararım!..
Ötede mi ilkbaharım?..
Dünü bilmem, günü bilmem!..
Tâ ezelden bu hâldayım;
Sana gelen bir yoldayım!..
Bir bîçâre akıldayım;
Malı, mülkü, şanı bilmem!..
Menzil menzil, kubbe kubbe,
Sebep, bağlı bir sebebe!
Ne sevdâdır iner kalbe;
Unuttum ben, beni bilmem!..
Yazıyı Sitemize Ekleyen : Rıfat Araz
|
OnOtuz
