günlaer den birgün başı kel bir çocuk varmış ve bir çocuk sormuş ona başın niyekel diye sormuş? keloğlan benim başım kel diye herkez bana keloğlan deyor ve birde onun bir eşeği var ve kendine tarlaya gidiyorumş ve ben bir garip keloğlanım eşeğime yan balım gücüm yoktur benim... diye gidene kadar bu sarkıyı söylermiş ve birde elinde sopası sopasının yanına sıkışmış taral tohhumları ve bir biyeri dilikmiş ve tarlaya gide ne kadar hepsi dokülüyormuş ve tarlaya varmış anesi keloğlana demişki tohum kedirdimi keloğlan kel oğlanda demişki he anene ve çıkmaya gidmiş sopasını indirip çıkarmış birde ne görsun bir tohum bile görmemiş anesi hani oğlum kel oğlan şey yolda dökümüş anne demiş ve anesi bir den eline keloğlanın sopasını alıp kovalamaya başlamı
Yazıyı Sitemize Ekleyen : muhamet oral
|
|
|
Toplam 554 kez gösterildi.
Aldığı Puan : 13
Puan Ver :
|
Benzer Yayınlar
Kategori Popülerleri
|
|
|
OnOtuz
